غزل شمارهٔ ۱۴۸۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی رابطه‌ی عاشقانه و درد ناشی از شکستن اعتماد و قلب است. شاعر از معشوق می‌خواهد که زلف‌هایش را نشکند چرا که دل او نیز دچار آسیب می‌شود. او بر این نکته تأکید می‌کند که گرچه معشوق به عهد خود پایبند نیست و دل او را می‌شکند، اما او هنوز به او عشق می‌ورزد و تحمل درد را به خاطر عشقش می‌پذیرد. شاعر به نوعی از بی‌عدالتی و رنجی که در عشق متحمل می‌شود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که بیشتر به دل او آسیب نرساند.