غزل شمارهٔ ۱۴۸۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنی
بجز از گفتهٔ عشاق نخواند سخنی
عاشقانه ز سر ذوق سخن می گویم
غیر این گفتهٔ مستانه نماند سخنی
سخن واعظ مخمور به کاری ناید
گرچه آید به سر منبر و راند سخنی
سخن نیک توان گفت ولیکن به محل
خود سخن بد کند آنکس که نداند سخنی
سخن سید ما ملک جهان را بگرفت
که تواند که به سید برساند سخنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت عشق و عشق‌ورزی در بیان احساسات اشاره دارد. شاعر می‌گوید کسی که ذوق و شوق واقعی دارد، جز سخنان عاشقانه چیزی نمی‌خواند و نمی‌گوید. او سخنان عاشقانه را بی‌نهایت ارزشمند می‌داند و تاکید می‌کند که سخنان دیگر، مانند نصایح واعظان، ممکن است مفید نباشند اما عمیقاً تاثیری ندارند. در نهایت، شاعر به سخن سید (شاید منظور پیامبر یا شخصیت معنوی بزرگ) اشاره می‌کند و می‌گوید که کلمات او به جهانیان تاثیر گذاشته است و هیچکس نمی‌تواند به او نزدیک شود.