غزل شمارهٔ ۱۴۹۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عشق و عاشقی می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق حقیقی نیازمند عمق و جدیت است و نباید آن را سطحی و زودگذر گرفت. شاعر به دلدادگان توصیه می‌کند که از خیال‌های غیر معشوق رها شوند و به او نزدیک‌تر شوند. همچنین، بر اهمیت توجه به لحظه‌ها و بهره‌برداری از زمان زندگی تأکید می‌کند. در نهایت، اشاره می‌شود که عشق واقعی، مانند معجزه‌ای است که با نزدیک شدن به حقیقت به دست می‌آید.