غزل شمارهٔ ۱۵۱۷ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره شادی و خوشحالی شاعر به خاطر دیدن محبوبش است. او وصف می‌کند که چگونه ماه در آسمان درخشیده و دلبرش به دیدارش آمده است. با دیدن محبوب، چشمش روشن می‌شود و آرزوهایش برآورده می‌گردد. همچنین، او اشاره می‌کند که خوشی از جمع آنها رفته بود اما اکنون بازگشته است. شاعر از اشک‌ها و دلتنگی‌هایش برای محبوب صحبت می‌کند و می‌گوید که امید به وصال او، این درد را زیباتر کرده است. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که این خوشی در تمام عالم نمایان است.