غزل شمارهٔ ۱۵۲۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف جمال و عظمت حضرت الهی می‌پردازد. شاعر از او به‌عنوان آینه‌ای از زیبایی‌های پادشاهی یاد می‌کند که دانای همه اسم‌ها و کمالات است. همچنین، به نور و زیبایی او اشاره می‌کند که حتی از ماه نیز فراتر رفته و بر دل‌های مردم سلطنت می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که او (حضرت) بر تخت دل‌ها نشسته و سلطانی برای عالم هستی است.