غزل شمارهٔ ۱۵۲۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره اهمیت لذت بردن از زندگی و عشق در جهانی پر از مادیات است. شاعر به عشق و می‌گساری اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که شراب بیشتری پر کند تا فراموشی و سرمستی را تجربه کنند. او با تأکید بر بی‌اعتنایی به عقل و مذهب، به عشق و شادی در زندگی دعوت می‌کند و بیان می‌کند که در این بزم، تنها چیزی که مهم است، عشق و سرخوشی است. شعر به نوعی حضور در لحظه و بهره‌برداری از زندگی را به تصویر می‌کشد.