غزل شمارهٔ ۱۵۴۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف زیبایی و جذابیت خیالی معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که جمال و زیبایی معشوقش را در هر خیال و تفکری مشاهده می‌کند و هیچ چیزی به اندازه خیال او نمی‌تواند برایش دل‌انگیز باشد. او بیان می‌کند که خیال معشوقش در چشمانش نقش بسته و هیچ خیالی جز آن برایش ممکن نیست. زیبایی او به وی ذوق و خوشی می‌بخشد و شاعر از مخاطب می‌خواهد که به عشق آن معشوق سرمست شود تا به کمال دست یابد.