نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۵۴۷ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای که هستی محب آل علی

مؤمن کاملی و بی بدلی

ره سنی گزین که مذهب ماست

ورنه گم گشته ای و در خللی

رافضی کیست دشمن بوبکر

خارجی کیست دشمنان علی

هر که او هر چهار دارد دوست

امت پاک مذهب است و ولی

دوستدار صحابه ام به تمام

یار سنی و خصم معتزلی

مذهب جامع از خدا دارم

این هدایت مرا بود ازلی

نعمت اللهم و ز آل رسول

چاکر خواجه ام خفی و جلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان اصول مذهبی و اعتقادات شاعر می‌پردازد. او خود را محب آل علی و مؤمن کامل معرفی می‌کند و تأکید می‌کند که باید به مذهب اهل سنت عمل کرد. شاعر به دشمنی رافضی‌ها با ابوبکر و دشمنی خارجی‌ها با علی اشاره می‌کند و می‌گوید هر که به هر چهار خلیفه (ابوبکر، عمر، عثمان و علی) محبت داشته باشد، از امت پاک و مذهبی است. در نهایت، او خود را دوستدار صحابه و مذهب جامع الهی می‌داند و نعمت الهی را از آل رسول می‌شمارد.