غزل شمارهٔ ۱۵۵۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم عشق و فانی شدن در معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر دل خود را به معشوق بسپاری، او نیز عاشق تو خواهد شد. او تأکید می‌کند که برای رسیدن به خوشبختی حقیقی باید از خودگذشتگی کرد و به سوی معشوق رفت. همچنین، برای رسیدن به بقا و مقام والاتر باید از خویشتن فانی شد و در راه عشق قدم برداشت. شاعر به نوشیدن می و فراموش کردن عقل و جنون عشق نیز اشاره می‌کند، چرا که این حالات می‌توانند انسان را به مرتبه‌ای بالاتر از عقل برسانند. نهایتاً، او به پیروی و مریدی از اهل بیت پیامبر (ص) اشاره می‌کند که می‌تواند به نعمت‌های الهی دسترسی پیدا کند.