غزل شمارهٔ ۱۵۵۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر زمانی بر آهکی گروی
گوئیا پیش نفس در گروی
با تو مطلوب تو است همخانه
چون گدایان به هر دری چه روی
تخم نیکی بکار و بد برادر
نیک و بد هر چه کاری آن دروی
مرد باید که مرد راه بود
خواه مصری شمار و خواه هروی
در طریقت رفیق سید باش
گر بدین رسول می گروی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تأکید بر اهمیت تلاش و صفا در زندگی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که در زندگی باید به دنبال نیکی و خوبی بود و از بدی پرهیز کرد. او همچنین بر لزوم هم‌نشینی با انسان‌های نیکو تأکید دارد و این را نشانگر راهیابی به رشد و تعالی شخصی می‌داند. در نهایت، بر ضرورت مردانگی و ایستادگی در مسیر صحیح تأکید می‌کند و بر اهمیت رفاقت با افرادی با فضیلت تاکید می‌کند.