غزل شمارهٔ ۱۶۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دل ما گنج و گنجخانهٔ ماست
گوشهٔ جان ما خزانهٔ ماست
نغمهٔ بلبلان گلشن عشق
صفت صوت خوش ترانهٔ ماست
در خرابات عشق شب تا روز
نالهٔ زار عاشقانهٔ ماست
اندر این دامگاه عرصهٔ دل
مهر شهباز عشق دانهٔ ماست
بی نشان است راه جان لیکن
دل ما پیرو نشانهٔ ماست
هر زمان خود زمانه دگر است
این زمان بی گمان زمانهٔ ماست
دم به دم می رسد ندا کای یار
نعمت الله ما یگانهٔ ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عمق احساسات عاشقانه و ارتباط عمیق با عشق است. شاعر دل را به عنوان گنجینه‌ای توصیف می‌کند که در آن زیبایی‌ها و احساسات عشق نهفته است. نغمه بلبلان و ناله‌های عاشقانه نشان‌دهنده شور و شوق در عشق است. در این دنیا، عشق با مهر و دلبستگی همراه است و هر لحظه به نوعی جدید و خاص از عشق اشاره دارد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که عشق یک نعمت بی‌نظیر و منحصربه‌فرد است که به زندگی معنایی ویژه می‌بخشد.