غزل شمارهٔ ۱۸۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره حضور و غیاب خواجه (یک شخصیت مهم) و تأثیر او بر زندگی دیگران است. خواجه به خانه خود می‌رود و منزل را زیبا می‌کند، اما بنده که وابسته به اوست، سرگردان و نگران است که خواجه کجاست. خواجه مانند خیال می‌آید و می‌رود و آثار نیک و بد خود را به جا می‌گذارد. اعتبار خواجه همیشه برقرار نیست و تنها کسانی که بصیرت دارند می‌توانند عبرت بگیرند. خواجه نمادی از طراوت و زندگی است، اما وقتی او نیست، تنها حبابی از دریا باقی می‌ماند. افرادی که در کنار خواجه هستند، به نوعی آبرو و اعتبار خود را از او می‌گیرند. در آخر، شعر به یکتایی نعمت خداوند اشاره می‌کند و اینکه همه چیز به او مربوط می‌شود.