غزل شمارهٔ ۲۳۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و دردسرهای آن اشاره دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد تا از قید و بندها و زیبایی‌های ظاهری بگذرد و به عمق عشق توجه کند. او تأکید می‌کند که در مسیر عشق، باید از دنیا و موانع کنار برود و گوشه‌ای از عشق را بچشد. در این راه، نباید به ظواهر اهمیت داد و باید اشتیاق به عشق را درک کرد، زیرا عمر کوتاه است و باید از لحظات با ارزش آن بهره برد. همچنین، شاعر بر تفاوت بین زاهدان و عاشقان تأکید می‌کند و می‌گوید که عاشق واقعی از خود و دنیای مادی بی‌خبر است و باید فقط به عشق نگاه کند. در نهایت، عشق را چون نوری می‌بیند که درون و زندگی را روشن می‌کند.