غزل شمارهٔ ۲۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
جام گیتی نماست سید ما
جان و جانان ماست سید ما
دنیی و آخرت طفیل وی اند
سید دو سراست سید ما
سید ما محمد است به حق
که رسول خداست سید ما
خوش فقیری غنیست از عالم
هم غنی از غناست سید ما
مظهر اسم اعظمش خوانم
حضرت مصطفی است سید ما
فارغم از فنا به دولت او
شاهوار بقاست سید ما
سید عالمست سید ما
بر همه پادشاست سید ما
نقد گنجینهٔ حدوث و قدم
دارد و بینواست سید ما
راحت جان دردمندانست
درد دل را دواست سید ما
اولیا تابعند و او متبوع
سید انبیاست سید ما
نعمت الله نصیب از او دارد
والی اولیاست سید ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره مقام والای پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، بیان شده است. شاعر او را سید و رهبر و سرور آشکار جهان و آخرت می‌داند. او به عنوان منبع غنا و ثروت روحانی معرفی می‌شود و وجودش را مظهر نام اعظم الهی می‌داند. همچنین، مقام او را بالاترین مقام در عالم و حتی بالاتر از پادشاهان می‌داند. پیامبر (ص) را راحت‌بخش دردمندان و پیشوای اولیا می‌خواند و به روحانیت و هدایتگری او اشاره می‌کند. در نهایت، او را عرصه نعمت الهی برای مومنان و اولیا می‌انگارد.