غزل شمارهٔ ۲۵۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
جان ما با صحبت جانی خوش است
صحبتم با آنکه می دانی خوش است
ملک ماهان است و ما چون آفتاب
مهر ما با ماه ماهانی خوش است
پادشاهی می کنم از عشق او
آری آری ذوق سلطانی خوش است
از سر ذوق است این گفتار ما
گر بدانی این سخن دانی خوش است
سید ما در همه عالم یکیست
جامع مجموع اگر خوانی خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی خوشحالی و لذت از صحبت و ارتباط با کسی خاص است. شاعر بیان می‌کند که صحبت با این شخص برایش بسیار خوشایند است، و وجود آن شخص را به ملک ماهی و خود را به آفتاب تشبیه می‌کند. او عشق به این شخص را به عنوان نوعی پادشاهی می‌داند و از ذوق و شوق صحبت کردن با او حرف می‌زند. همچنین تأکید می‌کند که در کل عالم، این شخص سید و بهترین است.