غزل شمارهٔ ۲۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
مخزن گنج جملهٔ اسما ما
نور چشم تمام اشیا ما
غرق بحریم و آب می جوئیم
قطره و بحر و جود دریا ما
رند و مستیم و عاشق و معشوق
به همه اسمها مسمی ما
ما نه مائیم ما همه اوئیم
اثری چون نماند با ما ما
جام گیتی نما نموده به ما
دو جهان دیده ایم یکتاما
مه روشن به نور او باشند
تا نگوئی مگر که تنها ما
رو نهادیم بر در سید
باز گشتیم سوی مأوی ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالت‌های عرفانی و روحانی می‌پردازد. شاعر از وجود خود و عشق به معشوق یاد می‌کند و می‌گوید که همه چیز در وجود او خلاصه می‌شود. او اشاره دارد که راه حقیقی و عمیق، اتصال به وجود الهی است و در حقیقت، ما تنها نمودهایی از او هستیم. در نهایت، شاعر از بازگشت به مأوای خود و جستجوی حقیقت و نور در زندگی یاد می‌کند.