غزل شمارهٔ ۲۸۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی‌های ظاهری و باطنی می‌پردازد و بر نازکی و لطافت وجود انسان و عشق تأکید می‌کند. شاعر به دل دلبر و زیبایی‌هایش اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی دارای جنبه‌ای نازک و ظریف است، از چشم و چشم‌روشنی گرفته تا جام و باده. همچنین، درگیری احساسات و سرمستی ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد و بیان می‌کند که این احساسات نیز به نازکی و لطافت مربوط می‌شود. در واقع، شاعر با نمادپردازی‌های خود به تفصیل می‌گوید که دنیای عشق و زیبایی‌ها، همانند یک دایره، دور و درعین حال نازک و ظریف است.