غزل شمارهٔ ۲۸۱ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مخزن اسرار سبحانی دل است
مظهر انوار ربانی دل است
دل بود آئینه گیتی نما
هفت هیکل را اگر خوانی دل است
جنت المأوای جان عاشقان
نزد سرمستان روحانی دل است
دل به دست آور در او دلبر بجو
خلوت دلدار گر دانی دل است
گوهر دریای بی پایان ما
باز جو گر طالب آنی دل است
دل بود گنجینهٔ گنج اله
نقد گنج و گنج سلطانی دل است
راز دل از دل بجو از دل بگو
نزد سید محرم جانی دل است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر بیانگر این است که دل به‌عنوان یک مخزن اسرار و نماد انوار الهی در نظر گرفته می‌شود. دل آیینه‌ای است که دنیای بیرون را منعکس می‌کند و جنتی برای عاشقان به شمار می‌آید. شاعر توصیه می‌کند که برای یافتن معشوق واقعی، دل را بکاوید و به عمق آن برید. همچنین دل را به‌عنوان گنجینه‌ای باارزش معرفی می‌کند که رازهای الهی در آن نهفته است و بیان می‌کند که برای درک این اسرار باید به دل مراجعه کرد.