غزل شمارهٔ ۲۸۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و دل انسان‌ها و نیاز به درمان روحی صحبت می‌کند. شاعر نشان می‌دهد که درد دل به درمان و همدلی نیاز دارد و خانه دل انسان‌ها معمولاً خالی و غم‌گین است. او می‌گوید که نصیحت عاقلانه به عاشق بی‌فایده است و هر چیزی که غیر از حق باشد، باطل است. همچنین، حالت زاهد را نمی‌توان به درستی از ما فهمید زیرا او در ساحل دریا قرار دارد و از عمق دلدادگی دور است. در نهایت، شاعر به مفهوم واقعی بودن و همبستگی عمیق در شناخت حق اشاره می‌کند و می‌گوید که در حقیقت تمامی مراحل زندگی یکسانند و در اکتشاف معانی عمیق‌تر آن باید تلاش کنیم.