غزل شمارهٔ ۳۳۸ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هر چه می بینی همه انوار اوست
صورت و معنی ما آثار اوست
دل به او دادیم و او دلدار ماست
خوشدلی باشد که او دلدار اوست
خسته ای کو دُرد دردش می خورد
نوش جانش باد کان تیمار اوست
چیست عالم سایه بان حضرتش
کیست آدم مخزن اسرار اوست
عاشقی کز عشق او دارد حیات
زندهٔ جاوید و برخوردار اوست
غیر او هرگز نه بیند یار غار
چون توان دیدن که از اغیار اوست
نعمت الله باده می نوشد مدام
این چنین کاری همیشه کار اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره انوار و صفات خداوند است و بیان می‌کند که همه چیز در عالم از اوست و نشان دهنده اوست. دل‌ها به او تعلق دارند و او به عاشقانش محبت می‌کند. اشاره می‌کند که کسی که در عشق او زندگی می کند از نعمت‌های او بهره‌مند است و همیشه در مراقبت اوست. در نهایت، بیان می‌کند که هر چیزی که می‌نوشند و می‌خورند، به واسطه نعمت‌های اوست و کار اوست.