غزل شمارهٔ ۳۸۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان اهمیت عشق و عشق ورزی پرداخته و به این نکته اشاره می‌کند که کسی که عشق ندارد، مانند مرده‌ای است که جان ندارد. شاعر می‌گوید که عاقل واقعی کسی است که ذوق عاشقان را درک کند. او عاشقانه در دریای عشق غرق شده و این عشق به او معنای زندگی می‌بخشد. همچنین، به پرسش‌های دیگران درباره عشق پاسخ می‌دهد و می‌گوید که جز نام او، نشانی دیگر از عشق وجود ندارد. در نهایت، شاعر به لذت نوشیدن می‌پردازد و می‌گوید که چنین معانی فقط از بیان عشق نشأت می‌گیرد و همواره سودمند است.