غزل شمارهٔ ۳۸۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عمق واقعی عشق است که تنها در ظواهر و بازی‌های عاشقانه نمی‌گنجد. عشق واقعی دارای حقیقتی عمیق‌تر از عشق و ناز و کرشمه‌های ظاهری است و حالت عاشقان به‌ویژه در سختی‌ها و جدایی‌ها به صورت مجازی نمی‌باشد. شاعر عشق را به نغمه‌ای دل‌سوز تشبیه می‌کند که در دل عاشقان می‌نوازد و افرادی مانند او را، که به عشق جان باخته‌اند، شهید عشق می‌نامد. همچنین اشاره می‌کند که مستی و حال عاشقی را باید از رندانی که به حقیقت عشق آگاهی دارند، پرسید. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که عشق او بازی نیست و در جهانی عمیق‌تر از ظواهر قرار دارد.