غزل شمارهٔ ۳۸۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مفهوم عشق می‌پردازد و تأکید می‌کند که عشق نمی‌تواند با مسائل دینی، جسمی یا اجتماعی درگیر شود. عشق یک حالت روحانی و فراتر از دنیا است که دائماً به دنبال عمیق‌ترین احساسات و دردهاست. شاعر همچنین به نقش کار و مسئولیت‌های دنیوی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق واقعی در میان اهل عشق و می‌پرستان ظهور می‌یابد و نمی‌توان آن را با دیگران مقایسه کرد. در نهایت، عقل و منطقی که در این بزم عاشقانه وجود دارد، تحت تأثیر عشق و مستی قرار می‌گیرد و از مسائل دنیوی دور می‌شود.