غزل شمارهٔ ۳۸۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره لذت‌های زندگی و شادی‌های آن است. شاعر به زیبایی ساغر و عشق اشاره می‌کند و آنها را از بهترین‌های عالم می‌داند. او از لحظه‌های زندگی خود بهره‌برداری می‌کند و می‌گوید که هر لحظه‌ای، حتی یک دم، ارزشمندتر از زندگی خالی است. شاعر در حال نوشیدن می و عشق است و از این ترکیب احساس خوشبختی می‌کند. او به سرمستی و شادابی خود اشاره کرده و بر این باور است که خوشی و عشق او را کامل می‌کند و هیچ چیزی از او کم ندارد. همچنین بر اهمیت لذت از لحظه‌های زندگی تاکید دارد.