غزل شمارهٔ ۳۹۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نکات مهمی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون نعمت‌های خداوند زندگی کند و همه انسان‌ها نیازمند او هستند. همچنین اشاره می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند از عشق و مستی بی‌بهره باشد و در این مسیر، تنها با خداوند است که می‌توان به حقیقت رسید. شاعر به وجود زیبایی‌ها و روشنایی‌های آسمانی اشاره می‌کند و می‌خواهد بگوید که حقیقت در عشق و وصال به خداوند نهفته است. در نهایت، او تأکید می‌کند که تنها در نزدیکی به خدا، می‌توان به حقیقت و سعادت واقعی رسید.