غزل شمارهٔ ۴۰۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در دل هر فرد، گنجینه‌ای از عشق وجود دارد که بی‌نظیر است. هر چه در دنیا ببینی، نزد ما همچون جامی پر از می است. عشق، جهان را به وجود می‌آورد و بی‌وجود عشق، جهان بی‌معناست. او همچون خورشید است و دنیا سایه‌اش. هر جا که عشق برود، پیرو آن هستیم. برای درک عاقبت ما، باید از آب حیات معرفت بنوشیم. صدای نی را بشنو، زیرا در آن نیز طلایه‌ای از عشق و روح وجود دارد. نعمت‌الله، راز عشق را به عاشقان می‌آموزد.