غزل شمارهٔ ۴۴۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. او می‌گوید که نور آفتاب چهره عشق را پوشانده و این عشق، جان جهان را تسخیر کرده است. امواج عشق مانند دریا به حرکت درآمده و تاثیر عمیقی بر زندگی افراد گذاشته است. تصویر عشق به وضوح نمایان شده و معنای آن در دل‌ها نقش بسته است. آینه‌ای که تصویر عشق را نشان می‌دهد، خیالات را نیز متاثر می‌کند. شعله عشق بر دل‌ها تاثیر می‌گذارد و جان پروانه را در می‌گیرد. در نهایت، عشق به عنوان حقیقتی عین‌المیّز شناخته می‌شود که جهان را تحت تاثیر قرار داده است.