غزل شمارهٔ ۴۶۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، عشق به عنوان یک حس واحد و یکتا توصیف شده است. شاعر بیان می‌کند که در عشق، تفاوتی بین مکان‌های مقدس مانند مسجد و مکان‌های غیرمقدس مثل میخانه وجود ندارد و عقل و دیوانگی در عشق نیز یکسان می‌شوند. عشق به معنای نزدیک‌ترین ارتباط با محبوب و جان خود است و در این راستا، عشق همچون آتش دلسوزی است که همه چیز را یکسان می‌بیند؛ چه خرمن عشق باشد و چه یک دانه. به عبارت دیگر، همه چیز در عشق به هم پیوسته و مرتبط است.