غزل شمارهٔ ۴۶۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تأثیر عشق بر عقل و احساسات اشاره می‌کند. عشق، عقل را را به چالش می‌کشد و دل را به شگفتی دچار می‌کند. شاعر به زیبایی عشق و توصیف چهره محبوبش می‌پردازد و می‌گوید که عشق او مانند آتش است که هم عقل و هم واژگان را می‌سوزاند. در نهایت، عشق را بالاتر از هر چیزی می‌داند و آن را تسخیرکننده می‌بیند.