غزل شمارهٔ ۴۹۲ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
حاصلم از دین و دنیا او بود
این چنین خوش حاصلی نیکو بود
در دو آئینه یکی چون رو نمود
دو نماید آن یکی نی دو بود
صوفیانه جامه را شوئیم پاک
کار ما پیوسته شست وشو بود
جام می در دوره می گردد مدام
خوش بود آن دَم که همدم او بود
آینه گرچه دو رو باشد ولی
در دو رویش روی او یک رو بود
یک سر موئی نمی یابی از او
تا حجاب تو سر یک مو بود
سید ما از عرب پیدا شده
شاه ترکستان برش هندو بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی و یکپارچگی دین و دنیا اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که نتیجه‌اش از هر دو جهان، ثمرات نیکو و خوشایند است. او به تشبیه آینه می‌پردازد و می‌گوید که اگرچه آینه دو رو دارد، اما در نهایت، نمایش او یکسان است. شعر همچنین به پاکی و زهد صوفیانه اشاره می‌کند و بر اهمیت شست‌وشوی روح و دل تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به ریشه‌های قومی و معنوی خود اشاره می‌کند و یکدلی با روشنفکری و حکمت را تجلیل می‌کند.