غزل شمارهٔ ۵۰۲ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مشرب توحید یاران خوش بود
رند مست و ذوق مستان خوش بود
بلبل مستیم در گلزار عشق
صوت بلبل در گلستان خوش بود
خوش بود دردی که او درمان ماست
درد دل می جو که نالان خوش بود
در خرابات مغان مست و خراب
ساقی ما با حریفان خوش بود
جام در دور است در دور قمر
گر به تو دوری رسد آن خوش بود
یافتم گنجینه و گنجی تمام
می کنم ایثار رندان خوش بود
نعمت الله او به ما ایثار کرد
این چنین انعام سلطان خوش بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره لذت و خوشی در زندگی با محوریت عشق و معنویت است. شاعر به زیبایی‌هایی مانند رند مست، بلبل عاشق و حال خوش در خرابات مغان اشاره می‌کند. او درد و غم را به عنوان بخشی از زندگی می‌پذیرد که با وجود آن، خوشی و عشق می‌تواند وجود داشته باشد. همچنین درباره نعمت‌ها و بخشش‌های الهی صحبت می‌کند و ارزش آنها را ستایش می‌کند. به طور کلی، این شعر تلاشی است برای پیدا کردن شادی و زیبایی در درون دردها و چالش‌های زندگی.