غزل شمارهٔ ۵۳۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، نعمت‌های خداوند که شامل خوشی، گنج اسما، مقام و رحمت است، به بشریت الهام شده است. شاعر می‌گوید که خداوند به افراد نیازمند و گداها نیز پادشاهی عطا کرده و با عطا کردن رحمت و مقام‌های بلند، بنده خود را عزیز کرده است. او تأکید می‌کند که خداوند آنچه بخواهد، می‌دهد و نیازی به توضیح نخواهد بود. همچنین اشاره می‌کند که اگرچه خداوند ممکن است درد دهد، اما در عوض، درمان نیز می‌بخشد.