غزل شمارهٔ ۵۴۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به معانی عمیق عشق و دل‌باختگی اشاره دارد. شاعر از کشیدن دامن از کسانی که نامناسب هستند و جدا ساختن خود از افراد نالایق صحبت می‌کند. او عشق را همچون راهی می‌بیند که باید به آن سپرد و از دشواری‌هایی که در مسیر وجود دارد، سخن می‌گوید. همچنین، اشاره به زیبایی و بلای عشق دارد و در نهایت با ارائه تصویری از مهمانی و سفره‌ای که به دور دنیا گسترده شده، نشان می‌دهد که نعمت‌ها و محبت‌ها در کجا باید توزیع شود، و در آخر به اهمیت تلاش و همت در زندگی اشاره می‌کند.