غزل شمارهٔ ۵۴۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف حال افرادی می‌پردازد که با هم نشینی با بزرگان و رندان به حقیقتی دست پیدا می‌کنند. شاعر بیان می‌کند که کسی که به دربار سلطان راه پیدا کند، به نوعی تبدیل به خود او می‌شود و زندگی خود را تغییر می‌دهد. همچنین می‌گوید که کسانی که از نوشیدن شراب و همراهی با رندان محرومند، به احتمال زیاد پشیمان خواهند شد. در پایان، شاعر به مقام بالای خود اشاره می‌کند و خود را بنده‌ای می‌داند که در برابر سید عالم و سلطان کائنات قرار دارد.