غزل شمارهٔ ۵۵۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی ظهور حقایق و جمال الهی است. شاعر به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که با حضور و ظهور الهی، عالم به گلشن تبدیل می‌شود. نور و روشنی از آفتاب وجود می‌تابد و شب سادگی و عدم، روشن و واضح می‌شود. الهامات و نعمت‌های الهی بر او نازل می‌شود و زیبایی‌ها به وضوح نمایان می‌شوند. در نهایت، شاعر به تجلی خداوندی اشاره دارد که به او نور و بینایی بخشیده است و همه چیز در آن نور به زیبایی و احسان خود می‌رسد.