غزل شمارهٔ ۵۷۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان یک تجربه روحانی و معرفتی می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر کس که به نور الهی نظر کند، همه چیز را زیبا و نیکو خواهد دید. آنکه در دریا با دیگران است، صفات و زیبایی‌های آنان را مانند خود می‌بیند. کسی که فقط به ما نگاه می‌کند، غیر را نمی‌بیند، زیرا در عمق خود فقط ما را می‌شناسد. کسانی که در آینه نگاه می‌کنند، تجلی جان و حقیقت را در مقابل خود مشاهده می‌کنند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که چشم باریک‌بین ما تنها یک تو را می‌بیند و دوگانگی وجود ندارد.