غزل شمارهٔ ۵۹۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مرغ زیرک بین که یاهو می زند
روز و شب با اوست کو کو می زند
ذهن تیرانداز ما بر هر نشان
می شکافد مو و بر مو می زند
در خرابات مغان سلطان عشق
خیمهٔ دولت به هر سو می زند
باش یک رو در طریق او که او
بوسه ها بر روی یک رو می زند
شهر دل را شه عمارت می کند
سنجقش بر برج و بارو می زند
می نوازد مطرب عشاق ساز
ساز چون نیکوست نیکو م یزند
نعمت الله رند سرمستی بود
ساغر می شادی او می زند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و زیبایی‌های آن می‌پردازد. در آن مرغ زیرک و یاهو به عنوان نمادهایی از استقامت و تلاش در عشق معرفی شده‌اند. ذهن انسان مانند تیراندازی که به هدفی می‌زند، به دنبال عشق و زیبایی خاصی است. همچنین، اشاره به عشق به عنوان قدرتی که در خرابات و مکان‌های بی‌نظم، به ساختن و آبادانی می‌پردازد، وجود دارد. شاعر به محبوبیت عشق و بوسه‌های عاشقانه و نقش آن در زندگی اشاره می‌کند و در نهایت به خوشی حاصل از عشق و سرمستی ناشی از آن می‌پردازد.