غزل شمارهٔ ۵۹۷ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
عاشقی کز عشق او دم می زند
پشت پا بر هر دو عالم می زند
هر که او شیدای زلف و روی اوست
کفر و ایمان هر دو بر هم می زند
مطرب عشاق ساز ما نواخت
گه نوای زیر و گه بم می زند
از دل ما جو مسمای وجود
کو نفس از اسم اعظم می زند
نعمت الله عالم معنی دل است
از ادب والله اعلم می زند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و شیدایی است که افراد عاشق را به رفتارهای غیرعادی وادار می‌کند. شاعر بیان می‌کند که عشق به معشوق چنان قدرتی دارد که می‌تواند هر چیزی را زیر پا بگذارد و هر دو مفهوم ایمان و کفر را به چالش بکشد. همچنین اشاره به نواختن موسیقی عشق دارد که نشان‌دهنده زیبایی و هیجان این احساس است. در پایان، شاعر بر اهمیت ادب و علم در درک عوالم معنوی تأکید می‌کند.