غزل شمارهٔ ۶ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ذوق اگر داری در این دریا درآ
عاشقانه خوش بیا با ما برآ
گر بیابی گوشهٔ میخانه ای
کی کنی رغبت به ملک دو سرا
جملهٔ درها به تو بگشوده اند
تو ز هر بابی که می خواهی درآ
جنت و حوری از آن زهدان
جام دُرد و دَرد عشق او مرا
همچو سید در خرابات مغان
عاشقانه خوش سرودی می سرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اگر به زندگی عشق و هنر علاقهمندی، با ما به این دنیای زیبا بپیوند. اگر به میخانه بروی، چرا باید به بهشت فکر کنی؟ همه درها برای تو باز هستند و میتوانی از هر راهی که میخواهی وارد شوی. عشق و زهد در کنار هم وجود دارد و من مانند یک شاعر در مجالس شادی و عشق غزل میسرایم.