غزل شمارهٔ ۶۰۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به مضامین عمیق عرفانی و معنوی پرداخته شده است. شاعر بیان می‌کند که در این حالت خاص از وصال و جمال خداوندی، هیچ حکایتی نمی‌تواند درگنجیده و تنها رمز و رازها باقی می‌ماند. اینجا همه چیز پیوسته و متصل است و از بیان حقایق و داستان‌ها خبری نیست. همچنین اشاره می‌شود که عقل و نفس در این حالت در برابر عشق الهی ناتوان هستند و تنها عنایت و هدایت خداوند در این مقام قابل درک است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در این حال، نبوت و ولایت نیز نمی‌توانند به درستی بیان شوند.