نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۶۱۰ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

توحید و موحد و موحد

این جمله طلب کنش را حمد

یک فاعل و فعل او یکی هم

گه نیک نماید و گهی بد

خمخانه و جام و ساقی ما

می جوی ولی ز مجلس خود

هر چند که عقل ذوفنون است

اما بر عاشقان چه سنجد

در هر دو جهان یکیست موجود

هر لحظه به صورتی مجدد

یک حرف و معانی فراوان

یک نقطه و اعتبار بی حد

دریاب به ذوق قول سید

ای سائل کامل سرآمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره توحید و وحدت وجود است. شاعر اشاره می‌کند که در عالم وجود، فاعل و فعل یکسان هستند و این وجود در هر لحظه به صورتی جدید خود را نشان می‌دهد. او به زیبایی و پیچیدگی معانی اشاره کرده و تأکید می‌کند که وجود در دو جهان یکی است. با وجود عقل و دانش، درک عمیق این مفاهیم تنها برای عاشقان ممکن است. در نهایت، شاعر از خواننده می‌خواهد که با ذوق و فهم عمیق به این سخنان توجه کند.