غزل شمارهٔ ۶۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر ارتباط عمیق و پیوسته انسان با خداوند است. شاعر می‌گوید که نعمت‌ها از الله جدا نیستند و او جز او چیزی نمی‌بیند. همچنین اشاره می‌کند که انسان نمی‌تواند از خدا بیگانه باشد و هر کس که باشد، ارتباطی نزدیک با او دارد. او به عشق و حقیقت در زندگی تأکید می‌کند و دعوت به تجربه عشق و سرور از طریق ارتباط با خدا و میخانه‌ای آرمانی می‌کند. در نهایت، شعر به اهمیت شناخت عشق و بقا از طریق فنا اشاره دارد.