غزل شمارهٔ ۶۳۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر آرزوی دیدار محبوب را دارد و احساس می‌کند که حتی اگر بمیرد، خاکش به یاد او خواهد بود. او به شدت تحت تأثیر عشق محبوب است و می‌گوید که زندگی بی‌عشق او بی‌معناست. در عین حال، عشق به محبوب باعث شادی او می‌شود و هر کسی که در عشق او غم می‌خورد، در حقیقت شادتر از خود است. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هرچه در این عشق بدست بیاید، ارزشمندتر از هر نعمت دیگری است.