غزل شمارهٔ ۶۴۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
دست با او در کمر خواهیم کرد
خویشتن را معتبر خواهیم کرد
بوسه ای بر لعل او خواهیم زد
این دهن را پر گهر خواهیم کرد
قصهٔ شیرین به خسرو می بریم
لاجرم وصف شکر خواهیم کرد
روبروی ماهرو آورده ایم
روی خود را چون قمر خواهیم کرد
شیر مردانه به میدان می رویم
عالمی زیر و زبر خواهیم کرد
با چنین سودا که ما را در سر است
عاشقانه ترک سر خواهیم کرد
باز می در جام جم خواهیم ریخت
باده نوشان را خبر خواهیم کرد
جاودان در بحر و بر خواهیم گشت
پادشاهی بحر و بر خواهیم کرد
نور چشم از دیدنش خواهیم دید
نعمت الله از نظر خواهیم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و آرزوهای خود صحبت می‌کند. او به عشق معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که با او در کنار هم خواهیم بود و خود را محترم خواهیم کرد. از عشقش بوسه‌ای می‌زند و داستان شیرینی را برای او روایت خواهد کرد. شاعر به زیبایی محبوبش می‌نگرد و می‌گوید که در میدان عشق خواهد جنگید و با عشق خود، تمامی عالم را زیر و زبر خواهد کرد. او همچنین به بازگشت به شادی و لذت اشاره می‌کند و از زندگی جاویدان در کنار محبوبش صحبت می‌کند. در کل، این شعر غنی از احساسات عاشقانه و آرزوهای بلندپروازانه است.