غزل شمارهٔ ۶۶۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
جان مجنون فدای لیلی بود
در دل او هوای لیلی بود
خاطر دل شکستهٔ مجنون
مبتلای بلای لیلی بود
ذوق لیلی نبود بی مجنون
بود مجنون برای لیلی بود
عاشق و رند و مست و لایعقل
روز و شب در قفای لیلی بود
هر خیالی که نقش می بستی
نظرش بر لقای لیلی بود
راحت جان خستهٔ مجنون
از جفا و وفای لیلی بود
جان سید فدای مجنون باد
زانکه مجنون فدای لیلی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق عمیق مجنون به لیلی است. مجنون تمام وجودش را به عشق لیلی فدای او کرده و ذهن و دلش همیشه مشغول یاد اوست. او به شدت تحت تاثیر عشقش به لیلی است و هر لحظه از زندگی‌اش را در پی او می‌گذراند. در نهایت، شاعر با تأکید بر فدای مجنون برای لیلی، عمق و شدت این عشق را به تصویر می‌کشد.