غزل شمارهٔ ۶۶۵ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به تماشا و زیبایی‌های وجود حضرت اشاره دارد و بیان می‌کند که سعادت و خوشبختی از طرف او به ما نمایان شده است. در اینجا به طبیعت آینه‌ها و روشنی اشاره می‌شود که به ما زیبایی‌های وجود او را نشان می‌دهد. همچنین، به تنوع و گوناگونی زیبایی‌ها اشاره می‌شود، از جمله آنکه او در دل فرهنگ‌های مختلف، از ترک تا هندو، جلوه‌گر است. در نهایت، تأکید بر این است که ما از نور و تاثیرات او بهره‌مند شده‌ایم و دیده‌مان به واسطه او روشن شده است.