غزل شمارهٔ ۶۶۷ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تقدیر الهی و عطاهایی است که خداوند به بندگانش می‌بخشد. شاعر اشاره می‌کند که خداوند به نام خود و با قدرتش، تمام خوبی‌ها و ایثار افراد را نمایش می‌دهد. او در میخانه‌ی وجود ما را به رازهای پنهان آشنا می‌کند و به ما نعمت‌هایی مانند تاج و کمر می‌بخشد. همچنین، خداوند تجلیات خود را در دل و جان ما نشان می‌دهد و در نهایت، وعده‌ای از عشق ابدی را به ما می‌دهد.