غزل شمارهٔ ۶۸۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت الهی است. شاعر می‌گوید که جمال الهی در همه جا نمایان است و به همه درها به روی ما گشوده می‌شود. عشق و غیرت الهی باعث می‌شود که غیر از خدا بسوزد. شاعر از ما دعوت می‌کند تا با دل و جان به محبت الهی برسیم و دردهایمان را با نوشیدن محبت او درمان کنیم. همچنین به عنایت خاص الهی اشاره می‌کند که همیشه در حق بندگانش می‌باشد. در نهایت، او از ما می‌خواهد تا در این زمان صبح، از ساقی شراب الهی بنوشیم و به نعمت‌های خداوند توجه کنیم، چرا که انکار نعمت‌های او باعث طرد شدن از جانب اوست.