غزل شمارهٔ ۷۰۱ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نوش کن می که روحت افزاید
لب ساغر فتوحت افزاید
ذوق عمر عزیز اگر خواهی
باده وقت صبوحت افزاید
نوش کن جام می که نوشت باد
تا حیاتی چو نوحت افزاید
شرح علم بدیع ما دریاب
که بیان در شروحت افزاید
جرعهٔ جام نعمت الله نوش
تا از آن راح روحت افزاید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دعوت به نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که نوشیدن می روح را شاداب‌تر و زندگی را شیرین‌تر می‌کند. او از زیبایی و لذت‌های زندگی سخن می‌گوید و بر اهمیت استفاده از این لحظات تأکید می‌کند. در واقع، همواره تجلیل از نعمت‌های الهی و بهره‌گیری از آنها برای افزایش شادابی و خوشی روح را مورد تأکید قرار می‌دهد.