غزل شمارهٔ ۶۹۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تضاد میان عقل و عشق می‌پردازد. او می‌گوید که عقل هر لحظه تصمیم می‌گیرد، اما عشق تنها از طریق تجربه و احساس واقعی قابل درک است. شاعری تاکید می‌کند که عقل نمی‌تواند عشق را به درستی بیان کند و عشق راهی متفاوت برای گشایش دل و روح دارد. او از‌ خواننده می‌خواهد که در زندگی خود به عشق و لحظه‌های خوش توجه کند و از لذت‌های آن بهره‌برداری کند، چون عمر کوتاه است و لحظه‌ها سریع می‌گذرند. در نهایت، شاعر دعوت به همراهی و هم‌نشینی می‌کند تا از خوشی‌های زندگی بهره‌مند شوند.